Index | Canna | Gembersoorten | Hedychium | Aronskelkachtigen | Bananen | Palmen | Overig | Over Troposfeer
Assortiment 2007 (bijgewerkt op 7-8-2007)
Gembersoorten (Zingiberaceae):
Enorm grote plantenfamilie met talloze spectaculaire planten. Gelukkig vallen er ook veel winterharde soorten onder. Bovendien zijn het allemaal goede en zeer exotische kuipplanten. De planten die in 2006 voor de verkoop beschikbaar komen hebben minimaal 1 winter in de onverwarmde kas overwinterd, en sommige al 2 winters. Bovendien zijn zoveel mogelijk soorten al in de eigen tuin getest op winterhardheid. Bijna alle gemberachtigen zijn bloeibaar in 2006.
Amomum
Het bouwplan lijkt op dat van Cautleya, Hedychium, en Zingiber: kruipende wortelstok waaruit bebladerde kruidachtige stengels ontspringen. Mooie exotische tint groen, roodachtige stengels en geribbeld blad. Alleen als bladplant al een aanrader. Bloemen ontspringen aan zeer korte steeltjes direct uit de grond, dus niet aan het uiteinde van de stengel.
Amomum dealbatum
plant lijkt op soort enorme Cautleya, met geribbelde bladeren die soms zachtbehaard zijn aan de onderkant (de haartjes zijn zo klein dat je ze niet ziet, alleen maar voelt); plant wordt gemakkelijk 2m hoog, als kuipplant nog hoger. Bloeiwijze geheel anders dan bij Cautleya, direct uit de rhizoom ontspringend, laag bij de grond. Prachtige bloemen, dat wel. In de tropen groenblijvend, bij ons als tuinplant in rust in de winter. Als kuipplant wel gemakkelijk groen te houden. Afkomstig uit koele bergwouden van de Oostelijke Himalaya. Sterke, snelgroeiende soort die ook bij koel weer goed groeit, winterhardheid moet nog getest worden.
Amomum dealbatum in eigen tuin 2004
Amomum subulatum
lagere soort, tot 1,5m hoog. Heldergroen geribbeld blad en roodachtige stelen. Wat minder hard groeiend.
Cautleya
Deze groep van gemberachtigen vult mooi het gat op tussen de kleine gembers van Roscoea (10-40cm hoog) en de grote Hedychiums (1-3m hoog): Cautleya wordt 80-120cm hoog. Elliptische bladeren met ribbels, roodachtige stengels. Gebruik Cautleya als permanente tuinplanten, zodat de warmste plekken in de tuin overblijven voor de gevoeligere winterharde gembersoorten als tuin- of kuipplant. Cautleya's staan het liefst in de halfschaduw en houden niet van hitte.
Cautleya lutea
Groene schutbladen met lichtgele bloemen. Betrouwbaar winterhard.
Cautleya lutea in eigen tuin 2004. Hoe langer ze staan, hoe harder de pollen zich uitbreiden.
Cautleya spicata
donkerpaarse schutbladen met donkergele bloemen. Betrouwbaar winterhard.
Cautleya spicata in eigen tuin 2004. Kwam in 2005 sterker terug.
Roscoea
Kleine gemberachtigen, varieërend van 10 40cm hoog. Groeien in Oost-Azië hoog in de bergen tot wel 4000m hoogte. De enige gemberfamilie waarvan elke soort waarschijnlijk winterhard is. Pollenvormend, waarbij de wortelstokken niet aan elkaar vast zitten.
Roscoea alpina
paarse bloemen, kleine winterharde gemberachtige
Roscoea purpurea
paarse bloemen, kleine winterharde gemberachtige.
R.purpurea in de kas. Kleine, zeer winterharde gember.
Zingiber:
Grote familie, ongeveer 60 soorten, maar ik heb ook lijstjes gezien van ruim 170. Daar zullen nogal wat dubbele namen voor eenzelfde soort voorkomen, de naamgeving is net als bij Hedychium nogal rommelig. Oppervlakkig gezien lijkt Zingiber op Hedychium, maar de bloeiwijze komt op een aparte stengel uit de grond ipv uit de top van de bebladerde scheuten. De bloeiwijze bestaat uit een stevige compacte kegel bestaande uit sterke ronde schutblaadjes waartussen de bloemen te voorschijn komen. De kleur van de kegel varieert van groen tot paars. Met Zingiber is in onze streken minder ervaring dan met Hedychium, ook wat betreft bloeiwilligheid. Mens, durf te experimenteren, zou ik zeggen! Wil je het op veilig spelen, dan is Zingiber mioga een zeer winterharde en snelgroeiende soort.
De bekende gember in de keuken is Zingiber officinale. Deze plant zit niet in het assortiment omdat er andere soorten zijn die mooier en tegelijk gemakkelijker zijn. Voor de tuin zou ik echter alleen de volgende proberen:
Zingiber clarkeii
zeer vreemde Zingiber: de bloeiwijzen komen niet rechtstreeks uit de grond, maar uit de bebladerde stengels zoals bij Hedychium. Bloemen geeloranjeachtig met talloze bruine vlekjes op de lip. Moeilijk te krijgen soort. Lichte schaduw.
Zingiber mioga
Meest winterharde Zingiber, tot -20 °C. Wordt ongeveer 80cm hoog, Groeit goed in de halfschaduw, deze plant is geschikt voor tropisch aandoend blad op minder warme plek in de tuin. Bloemen direct op de aarde, lichtgeel. Bloeit vrij lang (ruim een maand), aanvankelijk alleen als potplant, maar in het tweede jaar ging ook mijn tuinplant bloeien.
Zingiber mioga in bloei in eigen kas, september 2005. In de tuin vormen in een zomer een flinke pol, die ook rijk kan bloeien.
Index | Canna | Gembersoorten | Hedychium | Aronskelkachtigen | Bananen | Palmen | Overig